De benen graag van tafel. A little more action, please!

Hoe moet het nu verder met de beeldende kunst, dat is de grote vraag. Een benen op tafelgesprek werd gesuggereerd en daar verheug ik me nu al op. Met al die zweetvoeten van het rondjes draaien heb je weinig last in het coronatijdperk. Een zoom vergadering zonder voorzitter. Heerlijk, de beuk erin. De clownsneus gaat op. Het is tenslotte geen officiële vergadering, waarbij ik zoals gewoonlijk mijn pak aantrek en me beleefd gedraag. Een mooie kans om acte de présence te geven als performance kunstenaar.

Introductie song: “A little less conversation, a little more action, please,” zoals Elvis Presley zong. Tenslotte is het geen Marktplein. Voor de beeldende kunst is het wel duidelijk wat er moet gebeuren.

Aangenomen wordt dat raadslid Weirstema zich wat bescheidener opstelt nu hij als ‘double crosser’ is ontmaskerd en zich niet langer als redder van de beeldende kunst kan opstellen. Dat zou de afbrokkelende partij ProHengelo ongeloofwaardig maken. Onlangs zei Jan Noltes in de Tubantia dat ProHengelo de initiatiefnemer was van een ton subsidie aan Heartgallery, maar dat de fractie op het allerlaatste moment een deal sloot met de SP. Het ligt wat subtieler.

Het gaat om de motie van Groen Links van 17 december 2019, waarbij een ton beschikbaar gesteld zou moeten worden voor een ‘plek voor de professionele beeldende kunst’ en een bedrag om de tentoonstelling van Rinus Roelofs mogelijk te maken. ProHengelo ging het om het laatste. Immers de wethouder zou mooi kunnen ‘scoren’ met de wereldberoemde wiskundige Rinus Roelofs in zijn thuisstad. Dat was echter een gelopen race omdat het ontbrekende deel al van te voren was bekokstoofd binnen het college. De aanvankelijk ondersteuning van de ‘Motie vreemd professionele beeldende kunst’ was een risicoloze actie uitsluitend voor de bühne, een toneelstukje om de ‘redder’ van de beeldende kunst te kunnen uithangen. Het werd een schaamteloze vertoning van kontdraaien met aan het einde de opzichtige u-turn waarin beloofd werd dat het een jaar later (eind 2020) allemaal goed zou komen, want ‘er is geld genoeg.’ Eind 2020 zou het dan allemaal geregeld gaan worden voor de beeldende kunst. Zie dat maar voor elkaar te krijgen binnen dit college.  We weten inmiddels beter, gewoon geen ambitie. Geneuzel met wisselende locaties dat is wat het cvollege te beiden heeft.

Gemeenteraadslid Herbert Capelle kreeg de kunstwereld over zich heen,” zo schreef Tubantia daags na de stemming omdat ik tegen genoemde motie stemde. Daar waren twee redenen voor. Het ging er ten eerste om dat we niet door moesten modderen met de huidige situatie, maar ons moeten richten op de heroprichting van zoiets als Kunstzaal Hengelo, te vestigen op de Markt. Het gedoe met ‘professionele kunstenaars’ irriteert enorm. Het lijkt alsof het gaat om het subsidiëren van lokale kunstenaars. Niet is minder waar, Hengelo verdient een in Nederland toonaangevende kunstzaal, die bijdraagt aan een bruisende en aantrekkelijke binnenstad. De nadruk moet liggen op kwaliteit, met aanbod niet noodzakelijkerwijs afkomstig uit een pool van 100 registreerde lokale kunstenaars. Een bibliotheek dus waar je meer kunt dan alleen maar boeken lenen van plaatselijke schrijvers. Goede boeken in het algemeen dus. Dat wil niet zeggen dat lokaal talent geen kans krijgt.

De motie van GL was daarnaast onhandig omdat er twee onderwerpen samengebracht waren. Intern had ik binnen de fractie grote kritiek op de Roelofs expositie en de bijbehorende begroting. De manier waarop dit project in elkaar zat was een mooi voorbeeld van kapitaalvernietiging. Nu gaan er stemmen of de werken van Roelofs niet aangekocht kunnen worden, maar daar pleitte ik intern een jaar geleden voor. Er zou een tekort op de begroting zijn van €13.000, aldus de motie. In werkelijkheid kon de tentoonstelling gewoon doorgaan omdat er een meevaller was in de kosten.

In de totale begroting ontving Roelofs een honorarium van €27.000. Vanuit het perspectief van de gemeente is een dergelijk bedrag uitzonderlijk. Waarom dan niet een werk aankopen i.p.v. een expositie van zes weken? Kunstenaars dienen voor hun werk goed betaald krijgen en niet afgescheept te worden met een fooi van €50 zoals we al zo vaak hebben gezien. Maar om verhoudingsgewijs de helft van het aanjaagbudget te besteden aan het honorarium van één kunstenaar terwijl tientallen aanvragen van andere kunstenaars om onduidelijke redenen waren afgewezen, het lijkt oneerlijk. De stimuleringsregeling beeldende kunst is bovenal bedoeld als ‘stimulering van de beeldende kunst.’

De expositie van Rinus Roelofs werd vanwege Corona verlengd. Maar was aankoop niet gewoon beter geweest?

Of de aankoop van een kunstwerk kan en mag, is nog maar de vraag, maar het zou wel een aanwinst zijn. Het is de taak van de raad om hierop toe te zien maar deze moet dan wel een eigen afweging kunnen maken. Achteraf gezien staat vast dat de aankoop van werk van Roelofs in ieder geval een daad van beter ondernemerschap zou zijn geweest dan een tijdelijke expositie. Gelukkig heeft de expositie langer geduurd dan de geplande zes weken.

We moeten het ook wat praktischer gaan zien. Voorstellen en moties over cultuur moeten bekeken worden vanuit een zakelijk perspectief. Hengelo heeft cultuur nodig om een succesvolle en economisch betere stad te zijn. Daarom moeten we kiezen voor meer structurele oplossingen dan het hap-snap-beleid dat ons in de cultuurnota wordt voorgehouden. Hengelo ooit de meest culturele stad in Twente moet daadkrachtiger worden en niet zo veel beren op de weg zien. Haal die benen maar van tafel. Tijd voor actie!

Ik zet het nummer A Little Less Conversation van Elvis (de remix van Junkie XL) nog even op.

De benen graag van tafel. A little more action, please!