Nieuw Bomenbeleid Hengelo

Het verheugt mij dat het bomenbeleid in Hengelo vorm begint te krijgen.

Volgens mij moeten in het bomenbeleid drie dingen heel belangrijk zijn: behoud monumentale en bijzondere bomen, een duurzaam groenbeleid en deregulatie.

Ik juich deregulatie toe in het kader van de moderne overheid. Minder regels willen we graag, vooral naar de burger en ondernemer toe. Het moet geen ‘carte blanche’ voor de overheid te zijn om rigoureus te werk te kunnen gaan.

Het gaat bij dit amendement met name om het volgende. Het is met deze verordening nog steeds niet duidelijk wat precies de consequenties zijn voor de bijzondere bomen op tal van plekken. Zijn ze wel goed genoeg beschermd?

De bijzondere bomenlijst zoals die nu wordt voorgesteld biedt te weinig zekerheid voor de monumentale bomen. Deze bomen zijn erfgoed, soms zelfs ons oudste erfgoed dat nog aan het dorp Hengelo doet herinneren. Maar ook aan latere periodes van stadsontwikkeling, zoals de jaren ’20 en ’30 en de wederopbouw.

Het gevaar zit hem in het volgende.

De bomenlijst zal niet helemaal compleet zijn. Veel bijzondere bomen staan op publiek toegankelijke terrein van organisaties zoals Welbions, Carint Reggeland. Ook deze bomen verdienen de bijzondere status te krijgen. Voor deze terreinen geldt dat ze vaak kleiner zijn dan 800 m2, waardoor een amendement wel degelijk nodig is.

Bij de nieuwe bomenverordening kan de gemeente een stuk grond gewoon verkopen. Een nieuwe eigenaar kan de boom dan eenvoudig van de lijst afvoeren

Ik poog de bijzondere lijst meer fundament en breedte te geven en minder vrijblijvend te maken. Dit amendement maakt het niet gecompliceerder maar juist duidelijker. Voor alle bijzondere bomen die op zichtbare openbare plekken staan moet in de toekomst een kapvergunning aangevraagd worden. We hoeven dan niet het kadaster eerst te raadplegen. Het beëindigen van de openbare toegang en verkoop van grond verandert niets aan de status van de monumentale boom.

Nu er de lijst van monumentale en bijzondere bomen ontstaat wil ik graag dat het uitgangspunt is dat Hengelo een bomenstad is en blijft. En dit plan recht gaat doen aan de Hengelose bomentraditie die al in de jaren twintig een hoogtepunt beleefde door de aanleg van de begraafplaats aan de Oldenzaalsestraat, destijds een bekend studieobject voor studenten van de  Universiteit van Wageningen door de vele soorten.

Zoals u weet heb ik mij in de binnenstad ontfermt over een bijzondere boom, de blauwe ceder. Nu ik het toch even op over heb. Om nog even een oude boom uit de sloot te halen. Wat lees ik in de beleidsplan en dat verheugt mij zeer? Bij de BEPALING LANDSCHAPS- EN/OF STADSWAARDE HOUTOPSTAND.

Ik citeer: ‘Bij een oordeel over de landschaps- en stadswaarde is het daarnaast van belang of de boom in combinatie met een pand een esthetisch waardevol geheel vormt, omdat hij de architectonische waarde van het gebouw versterkt. Ook kan het zijn dat de boom een wezenlijk onderdeel van het stedenbouwkundig ontwerp van de straat, het plein of de buurt vormt.’

Het gemeentehuis is een rijksmonument, met een toren geïnspireerd op de torens van de Italiaanse steden Sienna en Florence. De ceder is een mediterrane boom en versterkt het ontwerp van het gebouw en maakt daar ook onderdeel van uit. Een bedrijf uit Utrecht die een bomenplan voor het horecaplein ontwierp is dat alles ontgaan. Maar dank zij het nieuwe bomenverordening worden Libanon ceders niet meer gekapt.

Waarom dit amendement? Deze zelfregulerende werkwijze doet een groot appel op het verantwoordelijkheidsgevoel van iedere eigenaar. Kunnen wij daar wel op vertrouwen? In het verleden hebben we veel monumentale bomen zien verdwijnen. Daarom dus dit amendement.

Deregulatie betekent ook simpelheid. De bijzondere en monumentale bomen die op openbare plekken staan (dus niet die in tuinen van bewoners) moeten zijn altijd beschermd, ze horen bij ons erfgoed en daarom moeten ze onderwerp zijn van inspraak, bezwaar en vergunning. Ze zijn gewoon te belangrijk.

Nieuw Bomenbeleid Hengelo